Ludzie z pasją

To jedno z najstarszych i najbardziej rozpoznawalnych imion w kulturze europejskiej. Niosło blask w mitach, w historii i tradycji chrześcijańskiej, a dziś znów zyskuje popularność także w Polsce. Sprawdziliśmy, ile kobiet nosi to imię i dlaczego wciąż nie traci swojego uroku.

Już w najbliższą sobotę rusza kolejna edycja legendarnego rajdu Złombol, czyli wyjątkowej imprezy, która od blisko 20 lat łączy szaloną podróż starymi samochodami z pomocą dzieciom z domów dziecka. W tym roku w gronie uczestników znalazł się Patryk Krasiński z Gogolewa w gminie Krobia, który niemal w ostatniej chwili podjął decyzję o udziale w wyprawie swojego życia.

Wystarczyło jedno krótkie pytanie rzucone w komentarzu pod postem na Spotted-Gostyń24: masz auto, które robi wrażenie? I się zaczęło. Nie trzeba było długo czekać, by w odpowiedziach pojawiły się zdjęcia, propozycje, podpowiedzi i oznaczenia kolejnych osób.

Działa, organizuje, wymyśla, ustawia krzesła i gasi światło po ostatnim widzu. Działacz kultury to ktoś, kto łączy artystów z publicznością, pomysły z budżetem, a często niemożliwe – z rzeczywistością. Dziś, w Dniu Działacza Kultury, zaglądamy za kulisy codziennej pracy tych, którzy nie stoją w blasku reflektorów, ale sprawiają, że te reflektory świecą. Pytania zadaje redakcja Gostyn24.

Z pozoru to miał być rodzinny wyjazd na majowy urlop. Ciepło, morze, trochę odpoczynku od codziennych obowiązków i pracy. Ale dla Łukasza Idowiaka, dyrektora Ośrodka Sportu i Rekreacji w Poniecu i zapalonego biegacza, każda podróż to także pretekst do nowego wyzwania. I tak, zupełnym przypadkiem, znalazł się na liście startowej jednej z najbardziej ekstremalnych imprez biegowych w Turcji. W ramach festiwalu Corendon Tahtalı Run To Sky wziął udział w górskim supermaratonie Berg Sky Race jako… jedyny reprezentant Polski.

Kiedy siada za kierownicą wielotonowego pojazdu, czuje się na swoim miejscu. Lubi, gdy silnik pracuje równym rytmem, a ona ma przed sobą setki kilometrów i własne tempo. Dla niej to nie tylko praca – to styl życia. Choć na parkingach nadal wzbudza zaskoczenie, nie zamierza rezygnować z pasji tylko dlatego, że ktoś uważa, że „nie wypada”.

Dzień Florysty to doskonała okazja, aby zajrzeć do świata pełnego kolorów, zapachów i emocji. O swojej pasji do kwiatów opowiada nam dziś Aleksandra Wiza – właścicielka gostyńskiej kwiaciarni „Zapędy”.

Choć ma dopiero 24 lata, jego codzienność wygląda zupełnie inaczej niż większości z nas. Praca pod presją czasu, w skupieniu, z ryzykiem, którego nie da się oswoić. Adrian „Sobota” Śobociński – saper z Gostynia – opowiada o tym, co naprawdę dzieje się w chwilach, gdy wszystko zależy od jednego ruchu. I o tym, jak to jest żyć z pełną świadomością, że nie zawsze będzie druga szansa.

Urszula Rozwora to artystka z Gostynia, która malarstwem zajmuje się od prawie 30 lat. Maluje głównie kobiety i kwiaty, sięga po farby olejne, akrylowe i elementy kolażu. Tworzy na deskach i płótnie. Jak sama mówi, najważniejsza w jej pracy jest cisza, emocja i wewnętrzne wyciszenie. W obrazach chętnie przemyca inspiracje zaczerpnięte z lokalnego krajobrazu – od gostyńskiego rynku po osiedlowy widok na klasztor. Gostyn24: Malowanie w Gostyniu – pasja czy wyzwanie?Urszula Rozwora: Malowanie w małym mieście to na pewno wyzwanie, ale dla mnie to przede wszystkim pasja, którą rozwijam od prawie 30 lat. To część mojego życia. Gdyby miała Pani przedstawić Gostyń bez słów – na obrazie – co by się na nim znalazło?Żartobliwie powiem: kostka masła! A tak serio – klasztor wiosenną porą od strony osiedla Owocowego. Często wracam też do naszego rynku – to bardzo wdzięczny temat. Co w Gostyniu inspiruje najbardziej – ludzie, natura, codzienność?Cisza pól. Bardzo często w moich obrazach obecny jest motyw kwiatów i natury szeroko rozumianej. Zdarza się, że obraz nie wychodzi?Oczywiście. Czasem mam konkretną wizję, ale na wczesnym etapie coś już nie gra. Powód bywa prozaiczny – nastrój, pora roku. Wtedy odkładam temat na później. A kiedy maluje się samo?Idealny dzień to cisza, spokój wewnętrzny, słońce i dobra muzyka. Wtedy pędzel sam wie, co robić. Po jakie techniki sięga Pani najczęściej?Używam farb olejnych i akrylowych, maluję na płótnie i na deskach. Lubię też elementy kolażu. W ostatnich latach eksperymentuję z mieszaniem technik. Czym jest dla Pani sztuka?Relaksem. Chwilą oderwania od codzienności. Sposobem na wyrażenie siebie. Czy można nauczyć się malować z YouTube?Nie sądzę. Albo się to ma, albo nie. Ja patrzę na pustą deskę i już wiem, jak będzie wyglądać. To nie z tutoriala. Zdarzyło się przypadkiem zniszczyć coś cennego?Nie. Ale kilka razy świadomie zamalowałam obraz, który nie spełniał moich oczekiwań. Które kolory kończą się najszybciej?Zdecydowanie biały, czerwony i żółty. Co Pani czuje, gdy obraz trafia do czyichś rąk?Dumę i satysfakcję. Cieszę się, że ktoś najpierw zobaczył go w głowie, a potem zapragnął mieć go naprawdę. To znaczy, że zostawiam po sobie ślad.

Mówią o niej wschodzący talent bokserski, a ona sama nie ukrywa, że lubi wycisk i na ringu czuje się jak ryba w wodzie. Boks tylko dla chłopców? Nic bardziej mylnego - ona jest tego najlepszym przykładem. Treningi w grupie dziecięcej już jej nie wystarczają, więc trenuje również z dorosłymi w grupie zawodniczej i odlicza czas do trzynastych urodzin, gdy będzie mogła sprawdzić się w walkach punktowanych. - W przyszłości chcę zostać mistrzem świata. Będę ciężko trenować i powoli dążyć do tego celu – mówi niespełna dwunastoletnia Kinga Krówka z Gostynia.

To była pasjonująca i pełna wrażeń podróż po Kolumbii. A wszystko za sprawą Ewy Kulak-Carvajal, która była gościem spotkania z cyklu „Przybyłam, zobaczyłam, zwyciężyłam”, zorganizowanego przez Gostyńskie Stowarzyszenie na Rzecz Kobiet „Jestem”. Rodowita gostynianka od kilkunastu lat mieszka i pracuje w Kolumbii. Jest autorką książki „Dziennik kawowy. Notatki z podróży po Kolumbii” oraz współautorką pierwszego przewodnika po Kolumbii w języku polskim.

Od kilku lat współorganizuje największe w Europie wystawy pająków i skorpionów, które dotarły już do 18 krajów Europy, a niebawem być może również na kolejne kontynenty.  Lingwista, który w zeszłym roku podczas podróży do Senegalu szukał skorpionów na Saharze, teraz  przygotowuje się do zdobycia i nazwania najwyższego szczytu w Górach Momskich na Syberii. Dlaczego? Bo jego celem jest zapisać się w historii. Pasjonat pająków z ambicjami odkrywcy – Szymon Przebinda z Kunowa.