Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Gostyniu jak co roku miała pielgrzymkowy charakter. Tłumy wiernych wyruszyły z parafii pw. Ducha Świętego, aby podążyć za Najświętszym Sakramentem ulicami miasta - Wrocławską, Kolejową oraz deptakiem na rynek. Tam, przy pomniku Serca Jezusowego, udzielono tradycyjnego błogosławieństwa na cztery strony świata - całemu miastu i jego mieszkańcom. To jednak nie był koniec. W tym roku procesja nie zakończyła się, jak dotychczas, na rynku, bo wierni ruszyli dalej, do kościoła św. Małgorzaty, łącząc dwa najważniejsze duchowe punkty miasta w symbolicznym przejściu wiary.

W czwartkowe przedpołudnie ulice Gostynia wypełniły się modlitwą, śpiewem. Jak co roku w uroczystość Bożego Ciała przeszła procesja, której nieodłącznym elementem było zatrzymywanie się przy czterech ołtarzach, gdzie odczytywano fragmenty Ewangelii. Wśród uczestników nie zabrakło dzieci, które z przejęciem i skupieniem sypały kwiatki, tworząc kolorowy dywan.

- Procesja jest też pielgrzymką. Jesteśmy w drodze z jednego kościoła do drugiego. Tak jak bywało w historii, w minionych wiekach - mówił ks. Grzegorz Robaczyk, proboszcz parafii farnej w Gostyniu, zwracając uwagę, że przejście to ma nie tylko symbolikę religijną, ale także głęboko osobistą.

W swojej poruszającej homilii kapłan przywołał scenę z Ewangelii o uczniach zmierzających do Emaus.

- Dopiero w drodze Jezus wyjaśnia im Pisma i łamie dla nich chleb. Gdy Go poznali natychmiast wrócili, pełni nadziei i radości. Taka ma być nasza pielgrzymka - pełna wiary i życia - podkreślał proboszcz.

Kazanie nie było jedynie komentarzem do liturgii było wezwaniem do refleksji nad osobistą relacją z Bogiem. Ks. Robaczyk pytał, czy w naszym codziennym pielgrzymowaniu życiowym towarzyszy nam prawdziwa nadzieja i głód Eucharystii. Zwracał też uwagę na postawy niektórych osób, które zaniedbują sakramenty m.in. małżeństwa i to z błahych powodów.

- Nie brak pieniędzy jest problemem, lecz brak wiary - mówił proboszcz przytaczając rozmowy z parafianami, którzy tłumaczą swoją niechęć do zawierania sakramentu małżeństwa kwestiami materialnymi.

Uroczystość zakończyło błogosławieństwo na cztery strony świata oraz wszystkim mieszkańcom miasta. Ksiądz Grzegorz Robaczyk, chcąc jeszcze mocniej zaakcentować wartość Eucharystii i publicznego świadectwa wiary, odczytał fragment wspomnień z okresu okupacji niemieckiej - opisu dramatycznej sytuacji z Poznania w 1941 roku, kiedy gestapo próbowało zamknąć kościół św. Marcina.

Kapłan relacjonował wydarzenie, w którym wierni mimo gróźb na kolanach przyjmowali Komunię Świętą, a całe zajście zakończyło się spontaniczną procesją eucharystyczną ulicami miasta.

- To była jedyna taka procesja Bożego Ciała podczas wojny. Czy potrzeba nam aż takich dramatów, by zatęsknić za Jezusem? – pytał.

Następnie wierni przeszli do kościoła św. Małgorzaty. Trasę procesji zabezpieczali policjanci.

::video{"type":"onnetwork","item":"2549"}

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"13248"}

::news{"type":"see-also","item":"80368"}

::news{"type":"see-also","item":"80314"}

::news{"type":"see-also","item":"80293"}

::addons{"type":"alert"}

::addons{"type":"facebook-encouragement"}