Powrót w szkolne mury po latach jest zawsze emocjonującym przeżyciem, jednak nabiera szczególnego charakteru, gdy wspomnieniami można się podzielić z wnukami. Tak właśnie było w Pępowie, gdzie członkinie UTW zaprosiły swoich najbliższych na sentymentalną podróż, a wszystko to w ramach nowatorskiego projektu „Babcia na medal”.

Projekt „Babcia na medal” realizowany przez członkinie Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Pępowie to inicjatywa niezwykła – jej celem jest zacieśnianie relacji babcia – wnuczek, które zostało pomyślane w taki sposób, aby wszyscy uczestnicy mogli uczyć się od siebie nawzajem, przy okazji świetnie się bawiąc. – W dobie informatyzacji często wydaje się wnukom, że babcie są już stare, a my chcemy udowodnić, że wcale takie stare nie są. W związku z tym chcemy się wymienić doświadczeniami w tym projekcie – babcie pokazują wnukom, co potrafią, a wnuki pomagają babciom tam, gdzie babcie sobie nie radzą – wyjaśnia Ewa Migdalska, koordynator projektu.

Wśród licznych atrakcji przygotowanych przez organizatorki nie zabraknie m.in. wspólnych podróży sentymentalnych do miejsc babcinej młodości. Pierwsza z nich już się odbyła - korzystając z uprzejmości państwa Edyty i Włodzimierza Ziarkowskich, słuchaczki UTW zaprosiły swoich najbliższych do pałacu w Pępowie, aby pokazać dzieciom i wnukom… swoją dawną szkołę, gdzie przez kilkadziesiąt powojennych lat uczono się w skromnych, choć pałacowych warunkach. Wielu mieszkańców gminy, ówczesnych uczniów, do dziś z nostalgią przywołuje w pamięci tamte lata, swoich kolegów i nauczycieli. Projekt „Babcia na medal” był znakomitą okazją, aby podzielić się wspomnieniami z wnukami.

Przed powrotem w szkolne mury dziarskie babcie poczyniły odpowiednie przygotowania - rodzinne albumy zostały dokładnie przeszukane pod kątem zdjęć z dawnych lat, które doskonale zilustrowały opowieści o szkolnym dzieciństwie, o tym, jak wyglądały izby lekcyjne, zajęcia, przerwy i uroczystości. Wspomnieniom nie było końca. Ze starych zdjęć spoglądały twarze z trudem rozpoznawanych nauczycieli i kolegów. Najwięcej do powiedzenia miała pani Stefania Kubas - dziś emerytowana polonistka, wówczas pracujący w pałacu nauczyciel. Gospodarze obiektu z zainteresowaniem oglądali fotografie i przysłuchiwali się dyskusji toczącej się w cieniu rozłożystych platanów, a starsi uczestnicy sentymentalnego spotkania mogli skonfrontować swoje wspomnienia z udostępnionym przez państwa Ziarkowskich dzisiejszym parkiem i pałacem, za co organizatorzy spotkania składają serdeczne podziękowania.

W ramach inicjatywy „Babcia na medal” będą się też odbywały m.in. zajęcia ruchowe, warsztaty kulinarne oraz ćwiczenia z genealogii, w trakcie których rodzinne drzewa będą tworzone zarówno w sposób konwencjonalny, jak i przy pomocy nowoczesnych programów. - Chcemy pokazać, że wiele z nas potrafi obsłużyć komputer, poskakać w rytm muzyki, że ćwiczymy wcale nie najgorzej, że nie mamy sklerozy, bo pamiętamy, a do tego umiemy jeszcze gotować i piec ciasta - dobre, co? – śmieje się Ewa Migdalska.

JK