Nie, nie, nie... To nie tak było! Kiedy wróciły wspomnienia, każdy miał coś do powiedzenia

Były stare fotografie, wspomnienia, rodzinne historie, a momentami nawet spory o to, kto najlepiej pamięta dawne Pępowo. Podczas podsumowania projektu "Gdyby te mury mogły mówić” mieszkańcy pokazali, że lokalna historia nadal żyje, przede wszystkim w ich pamięci.

Projekt zrealizowała nieformalna grupa Miłośnicy Historii Pępowo, działająca pod patronatem Stowarzyszenia Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Pępowie.

Pomysł nie zrodził się jednak wczoraj. Jak opowiadała Ewa Migdalska, sekretarz pępowskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku i jedna z inicjatorek projektu, już kilka lat temu pojawiła się idea, by przyjrzeć się starym domom i ludziom, którzy byli z nimi związani.
 

- Najpierw było tak, że bierzemy pod lupę któryś dom, bo te domy są ciekawe. Opowiadamy o nim. Panie spontanicznie opowiadały, a ja to wszystko zapisywałam - wspominała Ewa Migdalska. 

Z czasem luźne rozmowy i wspomnienia przerodziły się w konkretny projekt. Do pracy włączyli się mieszkańcy, którzy przekazywali informacje, stare fotografie i własne historie. Szczególnie ważne były wspomnienia osób, które pamiętają Pępowo sprzed kilkudziesięciu lat. I właśnie to było widać podczas finałowego spotkania. Prezentacja kolejnych obiektów zamieszczonych w publikacji szybko przestała być jednostronnym wykładem. Uczestnicy dopowiadali szczegóły, poprawiali się nawzajem, przypominali nazwiska i wydarzenia. Jak przyznała Ewa Migdalska, podobnie wyglądały wcześniejsze spotkania z mieszkańcami.

- Nawet posprzeczali się ze sobą, bo któraś stwierdziła: "Nie, nie, nie, to nie tak było" - opowiadała z uśmiechem Ewa Migdalska.

Ostatecznie w opracowaniu znalazło się ponad 30 budynków, głównie z centrum Pępowa. Obok dawnych i współczesnych fotografii obiektów pojawiły się również zdjęcia ludzi z nimi związanych, często pochodzące z prywatnych, rodzinnych zbiorów. Autorzy starali się też fotografować te same miejsca współcześnie, by pokazać, jak zmieniała się miejscowość. Nie zawsze było to proste... Drzewa, przebudowy czy inny układ przestrzeni sprawiały, że czasem trudno było odnaleźć dokładnie ten sam kadr.

Sama publikacja miała początkowo wyglądać nieco inaczej. Planowano bardziej książkową formę, jednak ostatecznie powstało wydawnictwo w prostszej oprawie. Najważniejsza pozostała jego zawartość, czyli historie, zdjęcia i wspomnienia mieszkańców. Egzemplarze mają w pierwszej kolejności trafić m.in. do rodzin, których losy zostały w nim opisane. 

Wśród uczestników wydarzenia była też Barbara Król, która od ponad 50 lat mieszka we Wrocławiu. Jak mówiła, nadal chętnie wraca do rodzinnej miejscowości.

- Urodziłam się tutaj i interesuje mnie wszystko, co dotyczy tej miejscowości i mieszkańców. Uczestniczyłam też w przygotowaniach, przekazywałam swoje informacje i zdjęcia. Serce zostało tutaj - mówiła.

Inne uczestniczki także dzieliły się fotografiami i wspomnieniami. Aleksandra  Antkowiak porównując dawne Pępowo z obecnym, wspominała spokojniejsze życie, mniejszy ruch samochodowy i więcej zieleni.

- Mieszkam w Pępowie od urodzenia i widzę, jak wszystko się tutaj zmienia. Kiedyś życie było spokojniejsze, nie było tylu samochodów i ruchu - wspominała

Kolejna z uczestniczek, przyznała, że choć mieszka w Babkowicach, z Pępowem również jest związana i pozytywnie ocenia to, jak miejscowość wygląda dziś.

- Pępowo może nie ma praw miejskich, ale jest tu naprawdę ładnie, jak w mieście - mówiła podczas spotkania.

Na jednym projekcie prawdopodobnie się nie skończy. Pojawił się już pomysł organizowania w przyszłości spacerów ulicami Pępowa, podczas których uczestnicy zatrzymywaliby się przy konkretnych domach i poznawali kolejne związane z nimi historie. Bo jak pokazało spotkanie, w Pępowie mury może i same nie mówią, ale mieszkańcy mają im jeszcze bardzo wiele do dopowiedzenia.

::addons{"type":"alert"}

::news{"type":"see-also","item":"100404"}

::news{"type":"see-also","item":"100365"}

::news{"type":"see-also","item":"100359"}