Alkoholizm nie omija nawet duchownych. Ksiądz ze Świętej Góry zabrał głos...

Na Świętą Górę od lat przyjeżdżają ludzie, którzy szukają wsparcia, zrozumienia i siły do zmiany swojego życia. Niektórzy mają za sobą trudne doświadczenia, inni dopiero rozpoczynają walkę o lepszą przyszłość. O początkach duszpasterstwa trzeźwości, problemie alkoholizmu dotykającym ludzi z różnych środowisk oraz 35 latach niesienia pomocy osobom uzależnionym pisze "Przewodnik Katolicki”.

Historia duszpasterstwa osób uzależnionych na Świętej Górze rozpoczęła się 35 lat temu. Wiosną do sanktuarium przyjechała grupa osób uzależnionych z Poznania, która poszukiwała miejsca na organizowanie spotkań. Wcześniej uczestnicy jeździli do Zakroczymia, jednak odległość była dla nich utrudnieniem. Święta Góra, dysponująca domem rekolekcyjnym, okazała się dogodniejszym miejscem.

- Wiosną 1991 roku przyjechała do nas grupa uzależnionych z Poznania z prośbą, aby mogli się tu spotykać - wspomina ks. Leszek Woźnica COr, wieloletni duszpasterz osób uzależnionych na Świętej Górze.

Przełożeni zgodzili się na organizację spotkań i już jesienią tego samego roku odbyło się pierwsze z nich. Przyjechali uczestnicy nie tylko z Poznania, ale również z innych części Polski, w tym z Wybrzeża. Podczas niedzielnej mszy jeden z uczestników podzielił się swoim świadectwem. Z czasem spotkania zaczęły przyciągać kolejne osoby potrzebujące wsparcia.

Nie spodziewał się takiej drogi

Ks. Leszek Woźnica przyznaje, że początkowo nie przypuszczał, iż przez kolejne dziesięciolecia będzie zajmował się duszpasterstwem osób uzależnionych. W latach 80. pracował z ludźmi związanymi z Solidarnością, również z działaczami podziemia. Nowe zadanie otrzymał od przełożonych, którzy wyznaczyli go do opieki nad przyjeżdżającą grupą. Początkowo jego rola polegała przede wszystkim na organizowaniu pobytu uczestników i zapewnianiu im wsparcia. Z czasem pojawiły się indywidualne rozmowy, prośby o spowiedź i potrzebę pogłębienia życia religijnego. W ten sposób narodził się pomysł utworzenia duszpasterstwa dla osób uzależnionych oraz ich rodzin.

- Przyznam szczerze, że nigdy nie przypuszczałem, że będę duszpasterzem osób uzależnionych - mówi w wywiadzie dla Przewodnika katolickiego ks. Leszek Woźnica w rozmowie z Karoliną Sternal.

Kapłan wspomina również, że początki wymagały od niego zdobywania wiedzy o chorobie alkoholowej i sposobach pomagania osobom uzależnionym. Uczestniczył w spotkaniach ze specjalistami i stopniowo uczył się, jak właściwie reagować na trudne sytuacje. Przyznaje, że zdarzało mu się popełniać błędy, m.in. wtedy, gdy przekazywał pieniądze osobom, które mogły przeznaczyć je na alkohol.

Problem, który nie omija nawet duchownych

Uzależnienie od alkoholu nie wybiera zawodu ani pozycji społecznej. Jak zauważa ks. Leszek Woźnica, z chorobą alkoholową zmagają się również osoby wykonujące zawody cieszące się dużym zaufaniem społecznym. W rozmowie z „Przewodnikiem Katolickim” duchowny wskazuje na lekarzy, prawników, a także przedstawicieli Kościoła. Przywołuje również szacunki, według których problem uzależnienia może dotyczyć nawet co dziesiątego księdza w Polsce.

- W naszym duszpasterstwie pojawiły się nawet dwie siostry zakonne, które też mają ten problem. Mogłoby się wydawać, że w tej grupie czegoś takiego nie ma, a jednak - przyznaje ks. Leszek Woźnica, odnosząc się do sióstr zakonnych, które korzystały ze wsparcia duszpasterstwa trzeźwości na Świętej Górze w Gostyniu.

Zdaniem duchownego jedną z dróg prowadzących do uzależnienia może być próba ucieczki od codziennych trudności, problemów i samotności. Dotyczy to także osób, które na co dzień pomagają innym.

- Alkoholizm to jest choroba ucieczki. Lekarz ma problemy, prawnik ma problemy, ksiądz też ma problemy - mówi duszpasterz.

Jak wyjaśnia, szczególnie niebezpieczna może być sytuacja, w której człowiek pozostaje sam ze swoimi trudnościami i zaczyna szukać ukojenia w alkoholu. Problem ten, jak podkreśla, nie omija również środowiska duchownych.

Pomocy potrzebują także najbliżsi

W rozmowie z Karoliną Sternal duchowny zwraca uwagę, że uzależnienie od alkoholu wpływa nie tylko na osobę chorującą, ale również na jej rodzinę i najbliższe otoczenie. Wsparcia potrzebują często małżonkowie, dzieci i inne osoby, które przez lata mierzą się z konsekwencjami uzależnienia bliskiej osoby.

- Nieraz przychodzą do mnie żony albo inne osoby współuzależnione i pytają: co zrobić, żeby jemu pomóc? Ja im odpowiadam: musisz sobie pomóc, zająć się sobą – opowiada duszpasterz.

Jak podkreśla, ważnym elementem procesu zdrowienia jest również praca nad sobą podejmowana przez bliskich. Zdarza się, że dzięki temu udaje się stopniowo odbudowywać relacje rodzinne i wzajemne zaufanie. Ks. Woźnica zwraca uwagę na rolę osób, które przez lata wspierały swoich najbliższych w wychodzeniu z uzależnienia.

Najpierw człowiek, później wiara

Ks. Leszek Woźnica wyjaśnia również różnicę pomiędzy działalnością Anonimowych Alkoholików a duszpasterstwem. Jak zaznacza, program AA ma charakter duchowy, ale nie religijny. Jest otwarty zarówno dla osób wierzących, jak i niewierzących. Duszpasterstwo stanowi natomiast dodatkową propozycję dla tych, którzy chcą rozwijać również swoją wiarę. Duchowny podkreśla, że podczas pierwszych rozmów z osobami uzależnionymi nie pyta ich o przekonania religijne. Najważniejsze jest dla niego poznanie człowieka i problemu, z którym przychodzi. Dopiero później pojawia się możliwość zaproszenia do uczestnictwa w życiu religijnym.

- Najpierw trzeba pozwolić, żeby żyli programem AA, programem prawdy i miłości, a potem dopiero proponujemy, zapraszamy, ale nie zmuszamy, żeby ktoś przyszedł na mszę, na medytację czy na inne nasze propozycje duszpasterskie - wyjaśnia ks. Leszek Woźnica.

Wieloletnia posługa na Świętej Górze przyniosła duchownemu wiele doświadczeń i spotkań z ludźmi, którzy próbowali odbudować swoje życie. Jak sam przyznaje, również po 35 latach nadal uczy się pomagania osobom zmagającym się z uzależnieniem.

Więcej o początkach duszpasterstwa trzeźwości na Świętej Górze, doświadczeniach ks. Leszka Woźnicy oraz historiach osób uzależnionych i ich rodzin można przeczytać w pierwszym listopadowym numerze 44/2026 "Przewodnika Katolickiego”, w rozmowie przeprowadzonej przez Karolinę Sternal.

::addons{"type":"alert"}

::news{"type":"see-also","item":"101530"}

::news{"type":"see-also","item":"101473"}

::news{"type":"see-also","item":"101551"}