Berneńczyk, czyli berneński pies pasterski, to piękny pies z charakterystycznym trójkolorowym umaszczeniem. Posiadanie berneńskiego psa pasterskiego, szczególnie przez wzgląd na jego wagę i gabaryty, musi być dobrze przemyślane. Stworzenie psu odpowiednich warunków do życia jest bardzo ważne.
Berneński pies pasterski charakteryzuje się niezbyt potężną głową, średniej długości kufą z prostym nosem, mocnym zgryzem, trójkątnymi uszami, muskularną szyją, szeroką i głęboką klatką piersiową, gęsto owłosionym ogonem, a także krótkimi łapami i lekko wysklepionymi stopami.
Większą część umaszczenia stanowi czarna podstawa. Berneńczyki mają także ciemnobrązowe podpalenia na policzkach, nad oczami, na kończynach i klatce piersiowej oraz białe znaczenia na głowie. Mimo tego, co sugeruje mocny i duży wygląd berneńskich psów pasterskich, nie są one ociężałe, a gdy nie doprowadzimy do nadwagi, to można tę rasę określić typem sportowca.
Berneńskie psy pasterskie to psy łagodne. Bardzo dobrze tolerują dzieci. Nie przejawiają zachowań agresywnych. Włochate olbrzymy lubią spokojne spacery, ale nie lubią zostawać same. Przy dobrej socjalizacji nie są agresywne gdy widzą inne zwierzęta. Socjalizacja powinna zostać przeprowadzona do 16 tygodnia życia szczeniaka, by osiągnąć jak najlepsze efekty.
Pielęgnacja berneńskiego psa pasterskiego powinna przede wszystkim polegać na dokładnym czesaniu naszego przyjaciela. Gęsta sierść tych psów na pewno będzie przez to lepiej wyglądała. Ważne są także pozostałe czynności pielęgnacyjne, przede wszystkim mycie pieska.
Częstymi dolegliwościami, jakie trapi berneńskie psy pasterskie, to dysplazja stawów biodrowych, skręt żołądka czy kłębuszkowe zapalenie nerek. Warto w tym miejscu wspomnieć, że duże zapotrzebowanie berneńczyka na karmę, która posiada wysoki procent składników odżywczych, musi być u psa przestrzegany. Żywienie berneńczyka powinno być oparte o wysokiej jakości karmę, choćby taką, którą znajdzie w internetowym sklepie zoologicznym Hubun.
W przypadku psów pasterskich próby pracy polegają przede wszystkim na sprawdzaniu umiejętności pasterskich oraz zaganiających. Próby pracy psów pasterskich są fundamentalne dla podtrzymania ich instynktów. Gdy mówimy o berneńczyku, mimo że w nazwie widnieje człon pies pasterski, to nie są one poddawane próbą pracy.