Odwaga wyrażona sprayem. Kolejne bazgroły na ścianach i anonimowi bohaterowie z internetu

Kilka napisów wykonanych sprayem wystarczyło, by uruchomić emocje, które szybko wyszły daleko poza sam akt wandalizmu. Zamiast rozmowy o niszczeniu cudzej własności pojawiła się niechęć wobec całej grupy ludzi, anonimowe oskarżenia i słowa, których trudno bronić jako zwykłej opinii. W takich momentach warto zatrzymać się przy jednym pytaniu. Gdzie kończy się pogląd, a zaczyna zwykła pogarda?

Wczoraj informowaliśmy o akcie wandalizmu w jednym z bloków przy ul. Górnej w Gostyniu. Na klatce schodowej pojawił się napis „UPA BANDERA”, a sprawa ta trafiła na policję. Dziś okazuje się, że podobnych napisów było więcej.

Po publikacji odezwał się do nas kolejny Czytelnik. Przesłał zdjęcia z osiedla Słonecznego 4A. Na ścianach i elementach budynku widać napisy wykonane farbą w podobnym kolorze. Według przekazanej nam informacji podobne ślady pojawiły się także w kilku miejscach przy ul. Górnej. Miało do tego dojść 9 sierpnia późnym wieczorem, około godziny 23, po meczu Lecha Poznań.

"Osiedle słoneczne 4A ten sam sprej ten sam czas w kilku miejscach na górnej podobne napisy są. 9 sierpnia późnym wieczorem To się stało około 23 po meczu Lecha" - napisał czytelnik

Nie wiemy, czy wszystkie napisy wykonała ta sama osoba czy te same osoby. Nie mamy więc podstaw, by taki wniosek stawiać. Tyle, że podobny czas, okolica i kolor farby sprawiają jednak, że trudno tego podobieństwa nie zauważyć.

Wczoraj pytaliśmy, czy mamy do czynienia ze zwykłym wandalizmem, czy świadomą prowokacją?. Odpowiedzi nadal nie znamy. Wiemy natomiast, jak wielkie emocje wywołał sam temat. Pod artykułem pojawiło się wiele komentarzy. Większość osób podpisana imieniem i nazwiskiem (FB)  potępiała takie zachowanie. Wśród anonimowych wpisów ton był już zupełnie inny. Pojawiały się  nawet sugestie, że mieszkający w Gostyniu Ukraińcy powinni publicznie odcinać się od UPA.

„Skoro w Gostyniu tak wielu gości z Ukrainy gościny to może odważą się na pikietę i manifestację odrzucająca działanie upa w swoim kraju.”

Inny komentujący przekonywał, że jego rozmowy z obywatelami Ukrainy miały świadczyć o przyzwoleniu na banderyzm.

„Rozmawiałem z nie jednym ókraincem i nie negowali banderyzmu, wręcz można było wyłapać w jego wypowiedzi przyzwolenie, także całkowicie rozumiem wielu postawę Polaków wobec nich.”

Pojawiały się również wpisy, które nie próbowały już nawet udawać dyskusji o historii.

„upadlina”

Jeden z anonimowych komentatorów pytał:

„Ilu w tej klatce mieszka banderowców? Jeśli zero to nie ma się czym oburzać (...) po 2 ilu mieszka ókraincow w tej klatce? Jeśli mieszkają JAR zapytaj ich czy są urażeni wpisem i z jakiego powodu, napis nie uderza w normalnych ókrainców, kolejna govvn0burza.”

W innym wpisie pojawiła się nawet sugestia wykonania kolejnego napisu.

„Szukam osoby która na betonowym płocie którego jestem właścicielem ok 30 m namaluje napis (...)”

Kilka godzin później ten sam nick opublikował kolejny, jeszcze bardziej dosadny komentarz odnoszący się do Bandery.

Osobny wątek dotyczył też naszej grafiki informującej, że materiał można przeczytać wyłącznie w Gostyn24. Jeden z komentujących dopatrzył się w jej kolorystyce celowego nawiązania do barw kojarzonych z ukraińskimi nacjonalistami.

„Najbardziej mi się w artykule podoba ta grafika: przeczytasz tylko na .... Wiąże się z poruszonym tematem, trafione kolory rozumiem że przypadkiem.”

Inny poszedł jeszcze dalej.

„Jaki jest cel tego artykułu? Jar sam prowokujesz, banderyzm i jego propagowanie jest ścigane przez polskie służby, jeśli ókraincy nie są zwolennikami tej idei to dlaczego ma ich to dotykać, dlaczego mają się źle czuć skoro to ich nie dotyczy i są normalni? Prowokujesz nawet tym banerem: ten materiał przeczytasz tylko na .... Kolorystyka nawiązuje do pewnej flagi (...) sam przestań prowokować.”

Trudno to czytać bez poczucia, że coś w tej dyskusji zostało kompletnie odwrócone. Ktoś niszczy cudzą własność, zostawia prowokacyjne hasła, sprawa trafia na policję, a część komentujących zamiast rozmawiać o samym zdarzeniu zaczyna oceniać ludzi przez pryzmat ich narodowości.

Szczególnie aktywny był jeden komentujący występujący pod różnymi pseudonimami - „Paszczenko” , "Proste" i „C18” co pokazuje, jak łatwo jedna osoba może stworzyć wrażenie kilku niezależnych głosów. To również sporo mówi o internetowej odwadze. Łatwo zmienić nick, rzucać oskarżenia i obraźliwe określenia. Znacznie trudniej podpisać własne słowa imieniem i nazwiskiem i wziąć za nie odpowiedzialność.

I nie chodzi o to, by zakazywać rozmowy o UPA, Stepanie Banderze czy zbrodniach dokonanych na Polakach. O historii trzeba mówić uczciwie, nawet jeśli jest bolesna. Można krytykować kult Bandery, ukraiński nacjonalizm czy sposób prowadzenia polityki historycznej przez Ukrainę. Ale czym innym jest rozmowa o historii, a czym innym przenoszenie odpowiedzialności na każdego Ukraińca mieszkającego obok nas.

Nacjonalizm nigdy nie prowadził do dobrych rzeczy wtedy, gdy narodowość zaczynała być ważniejsza od człowieka. Zawsze zaczynało się podobnie. Najpierw od podziału na swoich i obcych, potem od przekonania, że jedni są lepsi, a drudzy gorsi. Dalej pojawiał się język pogardy, który z czasem przestawał szokować tylko dlatego, że słyszymy go coraz częściej. Historia pokazała już wystarczająco dużo, by się o tym przekonać.

Nie trzeba nikogo lubić. Nie trzeba zgadzać się z jego poglądami. Nie trzeba zapominać o historii. Ale szacunek do drugiego człowieka nie powinien zależeć od paszportu. Bo kto sam tego szacunku innym odmawia, trudno żeby oczekiwał go dla siebie. Zwłaszcza gdy jego odwaga kończy się na puszce sprayu albo anonimowym komentarzu pisanym pod kolejnym pseudonimem.

Ścianę można odmalować. Farba zniknie. Znacznie trudniej wyzbyć się z ludzi przekonania, że narodowość daje prawo do pogardy dla drugiego człowieka. 

::news{"type":"see-also","item":"96965"}

::addons{"type":"alert"}