Napisał petycję do władz Gostynia. Pomysł ciekawy, ale spóźniony. O jakieś 12 lat

Docenianie ludzi, którzy bezinteresownie pomagają ratować życie innych, to inicjatywa zasługująca na uznanie. Zwłaszcza gdy nie kończy się na podziękowaniach i pamiątkowych dyplomach, lecz przynosi wymierne korzyści. Właśnie z taką propozycją zwrócono się do władz Gostynia. Sam pomysł szlachetny, argumenty przekonujące, a intencje autora trudno podważyć. Jest tylko jeden drobny szczegół, który nadaje całej sprawie dość przewrotnego charakteru.

Do burmistrza Gostynia i Rady Miejskiej trafiła petycja datowana na 24 października 2026 roku, sporządzona w Gręboszach, miejscowości położonej w województwie świętokrzyskim. Autor proponuje wprowadzenie bezpłatnych przejazdów autobusowych dla najbardziej zasłużonych honorowych dawców krwi.

Z przywileju mieliby korzystać Zasłużeni Honorowi Dawcy Krwi I stopnia oraz osoby odznaczone tytułem „Honorowy Dawca Krwi – Zasłużony dla Zdrowia Narodu”. Mowa o ludziach, którzy oddali kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt litrów krwi. Trudno o lepszy przykład bezinteresownej pomocy, dlatego sam pomysł zasługuje na uznanie.

Wnioskodawca przywołuje rozwiązania stosowane w innych wielkopolskich miastach, gdzie krwiodawcy mogą korzystać z komunikacji na preferencyjnych zasadach. Wskazuje też na planowane udogodnienia w regionalnych przewozach kolejowych. Wszystko po to, by przekonać gostyńskich samorządowców, że warto pójść podobną drogą. Tyle że Gostyń tę drogę ma już dawno za sobą.

Jak wiadomo, od 1 stycznia 2014 roku przejazdy komunikacją miejską są u nas bezpłatne, a od 2015 roku rozwiązanie obejmuje również komunikację podmiejską. I to bez względu na to, czy pasażer oddał 20 litrów krwi, czy nigdy nie odwiedził punktu krwiodawstwa. Wystarczy wsiąść do autobusu. Gostyński samorząd nie musi więc przyznawać zasłużonym krwiodawcom specjalnych uprawnień, bo od blisko trzynastu lat oferuje już darmowe przejazdy na takich samych zasadach jak wszystkim pozostałym pasażerom.

Nie oznacza to jednak, że cała petycja jest pozbawiona sensu. W jej dalszej części pojawia się postulat podjęcia rozmów z innymi organizatorami transportu, w tym sąsiednimi samorządami, powiatem i województwem. Chodzi o możliwość rozszerzenia podobnych uprawnień na połączenia pozostające poza systemem bezpłatnej komunikacji gminnej. Tyle że tutaj Gostyń może co najwyżej zaproponować współpracę. O ulgach w przewozach organizowanych przez inne podmioty nie może decydować samodzielnie.

Cała ta historia pokazuje jednak coś więcej. Zanim zaczniemy przekonywać innych do dobrych rozwiązań, warto sprawdzić, czy ktoś już wcześniej nie wpadł na podobny pomysł. Bo szlachetne intencje są ważne, ale równie ważna jest znajomość realiów. W przeciwnym razie można z wielkim przekonaniem proponować zmiany, które od lat są częścią codzienności. A Gostyń jest najlepszym przykładem, że czasem rzeczywistość wyprzedza nawet najlepsze pomysły.