Surowiec drzewny w zakładzie pelletowym – jak wykorzystać także frakcje nienadające się na pellet?

Dlaczego nie każdy surowiec nadaje się na pellet?

O jakości pelletu decyduje nie tylko proces granulacji, lecz także jakość materiału wejściowego. Znaczenie mają między innymi zawartość kory i zanieczyszczeń mineralnych, wilgotność oraz jednorodność surowca. Nadmierny udział kory może na przykład zwiększać zawartość popiołu w gotowym pellecie.

Dlatego przy przygotowaniu surowca poszczególne frakcje są rozdzielane i kierowane do odpowiednich zastosowań. Materiał wymagający jedynie rozdrobnienia lub suszenia może po przygotowaniu trafić do granulacji. Frakcje, które nie pozwalają uzyskać pelletu o odpowiedniej jakości, można rozważyć jako paliwo do instalacji energetycznej, jeśli spełniają jej wymagania.

Drobne cząstki oddzielone podczas przesiewania gotowego pelletu można natomiast zawrócić do procesu. Są one częścią surowca produkcyjnego, którą warto ponownie wykorzystać.

Jak wykorzystać pozostałe frakcje do produkcji energii?

Zakład pelletowy potrzebuje znacznych ilości ciepła, przede wszystkim do suszenia surowca. Odpowiednio dobrane frakcje drzewne mogą zasilać źródło ciepła współpracujące z suszarnią. Pozwala to ograniczyć zakup paliwa zewnętrznego i wykorzystać większą część surowca dostarczonego do zakładu.

Możliwa jest także kogeneracja, czyli jednoczesne wytwarzanie energii elektrycznej i użytecznego ciepła. Prąd może zasilać maszyny produkcyjne, a ciepło wspierać proces technologiczny. Przykładem jest elektrociepłownia LiPRO HKW300, wykorzystująca zgazowanie drewna. Taka technologia wymaga jednak przygotowanego paliwa: w przypadku tego modelu są to suche, jednorodne zrębki o wilgotności nieprzekraczającej 10%.

Nie należy więc zakładać, że każdą frakcję wyłączoną z produkcji pelletu można skierować do jednego urządzenia energetycznego. O sposobie jej wykorzystania decydują parametry materiału i wymagania wybranej technologii.

Jak zaplanować wykorzystanie całego surowca?

Punktem wyjścia jest bilans materiałowy: ile surowca trafia do zakładu, jaka część nadaje się do produkcji pelletu i jakie właściwości mają pozostałe frakcje. Następnie trzeba zestawić ilość dostępnego paliwa z zapotrzebowaniem zakładu na ciepło i energię elektryczną.

Takie podejście pozwala dobrać urządzenia do rzeczywistych warunków pracy. Frakcje odpowiednie do granulacji służą do produkcji pelletu, materiał wymagający przygotowania wraca do procesu, a surowiec nie nadający się na pellet może znaleźć zastosowanie energetyczne. W efekcie zakład lepiej wykorzystuje zakupione drewno i ogranicza zapotrzebowanie na energię z zewnątrz.

COMERC projektuje linie pelletowe jako połączone układy przygotowania surowca, suszenia, granulacji i wytwarzania energii. Dzięki temu sposób wykorzystania poszczególnych frakcji można zaplanować już na etapie projektu zakładu.

Więcej o tego typu rozwiązaniach można dowiedzieć się m.in. na stronie https://comerc.pl/.