materiały partnera
Taki układ zdarza się przy pracy od rana do popołudnia, w biurze albo w domu. Zmiana dotyczy tu samych pór jedzenia, a kawy nie trzeba odstawiać ani liczyć. Przy dolegliwościach albo wątpliwościach co do własnego jedzenia rozmawia się z lekarzem lub dietetykiem.
Pierwszy kubek pijesz w domu albo po drodze, a następny już przy komputerze. Po trzeci sięgasz koło południa, czasem z czymś drobnym, zjedzonym na stojąco. Pierwszy pełny posiłek jesz, powiedzmy, o siedemnastej albo jeszcze później. Wieczorem siadasz do dużej kolacji, a po niej dojadasz to, co znajdziesz w lodówce i w szafkach.
Część osób mówi, że po kubku kawy przez jakiś czas mniej chce im się jeść. To potoczna obserwacja i nie u wszystkich się potwierdza. W opisanym układzie jedzenie z całego dnia mieści się w paru wieczornych godzinach. Po pracy zjadasz jedno po drugim to, co mogło być śniadaniem, obiadem i kolacją.
Jedzenie dopiero wieczorem nie musi być czyjąś decyzją. Może wynikać z paru zwykłych okoliczności, powtarzanych dzień po dniu:
Poranny pośpiech. Budzik dzwoni późno i na jedzenie brakuje kwadransa. Kawę robisz przy okazji i wypijasz po drodze.
Spotkania jedno po drugim. Rozmowy i zebrania zajmują przedpołudnie bez żadnej luki. Kubek postawisz przy laptopie, a talerza już nie.
Brak jedzenia pod ręką. W torbie i w szufladzie nie ma nic, a do sklepu jest daleko. Ekspres stoi tuż przy twoim stanowisku.
Przyzwyczajenie. Ten rozkład w końcu przestaje dziwić. Przed południem nie myślisz o jedzeniu, bo od dawna o tej porze nie jesz.
To sprawy organizacyjne i każdą da się zmienić niezależnie od pozostałych. Na początku sprawdzasz, które występują u ciebie.
Notatki z paru zwykłych dni pokażą, jak teraz rozkłada się twoje jedzenie. Zanim cokolwiek zmienisz, przez kilka dni roboczych zapisujesz w telefonie:
porę każdego kubka kawy,
porę pierwszego posiłku i to, co nim było,
wszystko, co zjadasz od powrotu do domu do pójścia spać.
W tym czasie jesz i pijesz po staremu. Przyda się też zapis z soboty, bo w dzień bez pracy pory bywają inne. Z notatek odczytujesz, jak długa jest przerwa od wstania do pierwszego posiłku oraz który kubek przypada na porę śniadania, a który na porę obiadu. Obie pory przydadzą się przy następnych krokach, a zapiski z wieczorów zostawiasz do późniejszego porównania.
Pierwszą zmianą jest jeden mały posiłek przed południem, a resztę dnia zostawiasz na razie po staremu. Jesz go o porze drugiego kubka kawy. Wystarczy coś, czego nie podgrzewasz ani nie kroisz, na przykład bułka z twarogiem, jogurt z płatkami owsianymi albo banan i garść migdałów.
O małych posiłkach w czasie pracy pisze Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej w artykule z lutego 2020 roku. Według tego artykułu pracownik, zależnie od godzin pracy, może potrzebować w miejscu pracy nawet trzech posiłków. Drugie śniadanie i posiłek między lunchem a kolacją jedzoną już w domu artykuł omawia pod śródtytułem „Małe przekąski” i określa jako równie istotne posiłki. Wśród przykładów podaje warzywa i owoce, koktajle, bakalie i jogurty naturalne. Zaznacza też, że takie posiłki nie zajmują zanadto czasu pracy.
Przez pierwsze dni pilnujesz tylko tego posiłku, a obiad i kolacja mogą wyglądać jak dotąd. Następną zmianę dokładasz, gdy o przekąsce pamiętasz już bez przypomnienia w telefonie.
Kawa zostaje w planie dnia, zmienia się jedynie pora kolejnych kubków. Drugi pijesz do posiłku przed południem, a następny po obiedzie. Pomaga w tym prosta kolejność, w której najpierw wyjmujesz jedzenie z torby, a dopiero potem włączasz ekspres. Poranny kubek w domu możesz zostawić bez zmian, gdy o tej porze nie masz ochoty na jedzenie.
W dni pełne zebrań przekąskę zjesz w przerwie przed następną rozmową. Kubek zabierasz ze sobą, a pusty pojemnik myjesz po rozmowie.
Pod ręką w pracy przydają się produkty, z których złożysz mały posiłek w parę minut. Dobierasz je do miejsca przechowywania, na przykład tak:
W szufladzie biurka. Wafle ryżowe, słoik masła orzechowego, migdały i puszka tuńczyka z zawleczką.
W lodówce. Serek wiejski, jogurt naturalny, hummus i pomidorki koktajlowe, kupione w poniedziałek na pół tygodnia.
W torbie. Bułka grahamka, banan albo mandarynki, czyli to, co zabierasz, wychodząc z domu.
Produkty uzupełniasz w stały dzień tygodnia, choćby przy poniedziałkowych zakupach. Składasz z nich przekąskę przed południem, a obiad planujesz osobno.
Porę obiadu wpisujesz do kalendarza tak jak zebranie, z godziną i z przypomnieniem. Godzinę bierzesz z notatek, na przykład porę trzeciego kubka. Wpis ustawiasz z powtarzaniem w dni robocze. Jeśli zespół ma wgląd w twoje terminy, współpracownicy zobaczą w kalendarzu, że ta pora jest zajęta. Gdy dostaniesz zaproszenie na rozmowę o tej godzinie, przesuwasz obiad na inną porę tego samego dnia i nie kasujesz wpisu.
Sam wpis nie pomoże, gdy o tej porze nie masz co zjeść, dlatego przy wyborze godziny od razu ustalasz, skąd weźmiesz obiad.
Jedzenie podczas pracy można zorganizować na parę sposobów, a każdy pasuje do innej sytuacji:
Przesunięcie pierwszego posiłku i dwie stałe pory w kalendarzu. Wystarcza, gdy jedzenie masz blisko, na przykład w stołówce, w pobliskim barze albo we własnej kuchni przy pracy z domu. Do ustalenia jest wtedy sama pora.
Jedzenie przygotowane dzień wcześniej. Ma sens, gdy wieczorem i tak gotujesz i odkładasz porcję do pojemnika. Potrzebujesz lodówki w pracy, a przed wyjściem musisz pamiętać o torbie.
Zapas prostych rzeczy w pracy. Pasuje do dni nieprzewidywalnych, w które wolny kwadrans trafia się za każdym razem o innej porze. Starczy na mały posiłek, ale obiadu z niego nie będzie.
Pudełka z cateringu dietetycznego. Przydają się, gdy nie gotujesz i nie masz gdzie kupić obiadu. Zamawia się je zawczasu i przechowuje w lodówce.
Przy cateringu dietetycznym gotowe posiłki w pudełkach przywozi kurier, a zakupy i gotowanie odpadają. Zajmuje się tym między innymi firma Love Catering, która dowozi diety pudełkowe także pod adresy w Poznaniu. Jej strona o tym dowozie nosi tytuł catering dietetyczny Poznań. Kurier przywozi zamówienie nocą, do godziny 8:00, i zostawia torbę pod drzwiami. Liczba posiłków zależy od wybranej diety. Najmniejsza, Lunch, składa się z dwóch posiłków, a dieta Comfort ma ich trzy, cztery albo pięć. Jadłospis widać z wyprzedzeniem w Panelu Klienta i w aplikacji, a posiłki wymienia się tam bezpłatnie i bez limitu.
Pudełka mają też ograniczenia. Zamówienie złożone do 20:00 firma realizuje za dwa dni, więc o dostawie decydujesz z wyprzedzeniem. Dietę zamawia się już na jeden dzień, a pod jeden adres firma dowozi minimum dwa pudełka. Przy zamówieniu sprawdza się, czy firma dowozi pod dany adres. Pudełka przechowuje się w lodówce, w domu albo w pracy. Same pudełka nie przesuwają pór jedzenia. Kto do popołudnia pije tylko kawę, otworzy je dopiero wieczorem.
Wieczór po zmianie zaczyna się od kolacji o ustalonej porze, zjedzonej przy stole. Porcję nakładasz na talerz, a resztę chowasz przed jedzeniem. Kolacji nie zmniejszasz na siłę. Po dniu z przekąską i obiadem po prostu sprawdzasz, na ile masz ochotę. Z wieczornych zapisków odczytasz później, czy porcje się zmieniły, czy nie.
Zdarzą się dni, gdy z planu nic nie wyjdzie i znów zjesz dopiero po pracy. Następnego ranka wracasz do posiłku przed południem i nie opuszczasz go z powodu wczorajszej kolacji.
Mniej więcej po dwóch albo trzech tygodniach od pierwszej zmiany powtarzasz zapis z początku, przez tyle samo dni. Porównujesz porę pierwszego posiłku, liczbę kubków wypitych w porze jedzenia i wieczorne zapiski. Z porównania widać, która zmiana się przyjęła, a która wymaga innego sposobu.
Gdy obiad nadal wypada z dnia, wracasz do listy możliwości i próbujesz następnej. Osoba, która zapominała o pojemniku, może przez jakiś czas jeść w stołówce. Ktoś, komu spotkania zajmują każde południe, przesunie obiad na wcześniejszą godzinę. Zmieniasz jedną rzecz naraz, a wynik odczytujesz z notatek.
Artykuł sponsorowany
