Kolejna rozprawa tzw. "aferze mlecznej". Oskarżeni nie przyznają się do winy, a sąd chce ustalić, gdzie są ważne dokumenty

W gostyńskim kinie odbyła się kolejna rozprawa sadowa w głośnej sprawie dotyczącej nieprawidłowości przy odbiorze i rozliczaniu mleka. Tego dnia sąd kontynuował przesłuchiwanie oskarżonych - rolników, kierowców oraz byłych pracowników laboratorium. Zdecydowana większość z nich nie przyznała się do zarzucanych czynów. W drugiej części posiedzenia wywiązała się natomiast istotna dyskusja dotycząca dokumentacji badań mleka. Sąd chce ustalić, gdzie znajdują się materiały zabezpieczone przed laty przez organy ścigania.

Rozprawa była kolejnym etapem obszernego procesu, w którym na ławie oskarżonych zasiada ponad 80 osób. Część z nich skorzystała z prawa do odmowy składania wyjaśnień i odpowiadania na pytania. Kolejni oskarżeni podtrzymywali wyjaśnienia składane jeszcze na etapie postępowania przygotowawczego. Wspólnym elementem wystąpień było nieprzyznawanie się do winy.

- Nie - odpowiadali kolejno pytani przez sąd, czy przyznają się do popełnienia zarzucanych czynów.

Rolnicy: wody do mleka nie dolewaliśmy

Jednym z istotniejszych wątków były różnice pomiędzy ilością mleka wykazywaną przez gospodarstwa a danymi wynikającymi z kontroli wydajności krów. Jeden z rolników stanowczo zaprzeczał, aby świadomie dolewał wodę do mleka.

- Ja nic nie kombinowałem i nie oszukiwałem - wynikało z jego wcześniejszych wyjaśnień, które zostały odczytane podczas rozprawy.

Oskarżony opisał jednocześnie sytuację, w której woda rzeczywiście mogła dostać się do zbiornika. Jak tłumaczył, po zakończeniu udoju nie przełożono przewodu podczas płukania instalacji.

- Tej wody mogło być 40,50 litrów - wyjaśniał.

Według niego była to pomyłka, a nie celowe działanie.

- To nie było specjalnie - zapewniał.

Podkreślał też, że kierowcy często odbierali mleko bez obecności gospodarzy. Inni oskarżeni tłumaczyli, że różnice w ilości mleka mogły wynikać m.in. ze sposobu prowadzenia prób wydajności, liczby kontrolowanych krów czy jakości paszy. Ich zdaniem takie dane nie zawsze pokazują rzeczywistą produkcję mleka.

Kierowca: pobierałem to, co znajdowało się w zbiorniku

Jeden z kierowców opisał, jak wyglądał odbiór mleka. Przed trasą pobierał z laboratorium zaplombowaną kasetę na próbki, a cysterna była zabezpieczana plombami. U rolnika pobierał mleko ze zbiornika, często bez obecności gospodarza.

- Pobierałem takie mleko, jakie było w zbiorniku - wynikało z jego wyjaśnień.

Próbki trafiały automatycznie do kasety, którą po powrocie przekazywano do laboratorium. Kierowca twierdził, że nigdy nie zakwestionowano stanu plomb ani jego pracy.

Pracownik laboratorium: system "gąsienic" był zły

Wiele uwagi poświęcono pracy laboratorium. Jeden z jego wieloletnich pracowników wyjaśniał, że badano tam m.in. tłuszcz, białko, komórki somatyczne, a czasem także antybiotyki i temperaturę zamarzania mleka. Istotny był sposób zabezpieczania próbek. Starsze kasety były plombowane, natomiast późniejsze tzw. gąsienice już nie.

- Gąsienice niestety nie były plombowane i uważałem, i uważam nadal, że to jest system zły - powiedział.

Oskarżony nie ukrywał swojej krytycznej opinii o takim rozwiązaniu. Jak wskazywał, kierowca miał dostęp do gąsienicy, a po wyjęciu jej z urządzenia próbki nie były zabezpieczone w taki sam sposób jak wcześniejsze kasety. Były pracownik laboratorium zapewniał jednocześnie, że nigdy nie otrzymywał pieniędzy od rolników czy kierowców za zmianę wyników badań i nikt nie nakłaniał go do fałszowania rezultatów.

Czy temperatura zamarzania mogła wykazać wodę?

Były pracownik laboratorium wyjaśnił, że badanie temperatury zamarzania mogło wskazywać na obecność wody w mleku, ale nie było jednoznacznym dowodem jej dolania. Na wynik mogły wpływać także inne czynniki, np. żywienie krów. Jak mówił, takie przypadki zdarzały się sporadycznie, a nieprawidłowości zgłaszano kierownikowi laboratorium i odpowiednim służbom.

"Nie zmieniałem wyników”

Pracownik laboratorium zaprzeczył, by zmieniał wyniki badań. Jak tłumaczył, nieprawidłowe próbki zgłaszano kierownikowi. Podobnie zeznawała była pracownica, która zapewniała, że nie brała pieniędzy za zmianę wyników. Zaznaczyła też, że przy próbkach dostarczanych indywidualnie nie dało się sprawdzić ich faktycznego pochodzenia.

- Dla mnie próbka jest próbka. Badałam taką, jaka została dostarczona - wynikało z odczytanych wyjaśnień.

Dodała również, że przez około pół roku próbki nie były badane na miejscu.

- Ileś miesięcy my nie badaliśmy próbek, tylko były wysyłane - mówiła.

Nie pamiętała dokładnie, kiedy to było. Jak mówiła, próbki przygotowywała i wysyłała kierowniczka laboratorium. Nie potrafiła wyjaśnić, dlaczego badań nie wykonywano wtedy na miejscu.

- Nie mam pojęcia - odpowiedziała na pytanie o przyczynę takiej organizacji pracy.

Spór o dokumentację. "To jest podstawowy dowód”

Po zakończeniu przesłuchań głos zabrali obrońcy, prokurator oraz pełnomocnik spółdzielni. Jednym z najważniejszych tematów stała się dokumentacja dotycząca przyjmowania i badania mleka, w tym wyniki związane z temperaturą jego zamarzania. Obrona przekonywała, że skoro istotą części zarzutów jest dolewanie wody do mleka, to właśnie wyniki laboratoryjne mogą być jednym z podstawowych sposobów zweryfikowania tej wersji wydarzeń. 

Sędzia wskazywał, że nawet jeśli zgodnie ze stanowiskiem oskarżenia mleko było wcześniej fałszowane, powinno to znaleźć odzwierciedlenie w badaniach dotyczących m.in. temperatury zamarzania. Prokurator wnosiła o oddalenie wniosków dowodowych na obecnym etapie postępowania, uznając je m.in. za przedwczesne.

Przedstawiciel spółdzielni wskazywał natomiast, że chodzi o dokumentację sprzed wielu lat, a jej odnalezienie może być czasochłonne. Jednocześnie jak wynikało z informacji przekazanych przez spółdzielnię, dokumenty związane z poborem, przyjmowaniem oraz badaniem mleka miały zostać zabezpieczone przez organy ścigania podczas wcześniejszych czynności.

Sąd ustali, gdzie znajdują się dokumenty

Obrońca przekonywał, że dokumentacja laboratoryjna może być jednym z najważniejszych dowodów pozwalających sprawdzić pozostały materiał zgromadzony w sprawie.

- Jeśli są dokumenty, to jest podstawowy dowód na to, aby weryfikować pozostałe dowody - argumentował.

W jego ocenie kluczowe jest ustalenie, czy dokumenty zabezpieczyła policja i gdzie obecnie się znajdują. Sąd zapowiedział, że tę kwestię wyjaśni.

- Spółdzielnia twierdzi, że zostały zabezpieczone przez organy ścigania. (...) Sąd ustali, gdzie one się znajdują - wynikało ze stanowiska przedstawionego podczas rozprawy.

Pełnomocnik mleczarni zadeklarował natomiast, że jeżeli okaże się, iż organy ścigania dokumentów już nie posiadają, spółdzielnia spróbuje ustalić, czy zachowały się ich kopie.

Kolejne przesłuchania przed sądem

Na zakończenie posiedzenia obrona złożyła jeszcze wniosek dotyczący poręczeń majątkowych. Sąd poprosił o przedstawienie go na piśmie.

Proces będzie kontynuowany. Zgodnie z informacją przekazaną podczas rozprawy kolejni oskarżeni mają być przesłuchiwani podczas następnych terminów posiedzeń, a przesłuchanie ostatnich osób w sprawie planowane jest na październik.

::addons{"type":"alert"}

::news{"type":"see-also","item":"94292"}

::news{"type":"see-also","item":"88772"}

::news{"type":"see-also","item":"92567"}